تلویزیون در خانواده!

خاطرات بچگی و دلشوره هایی که پرین به خونش می رسه یا نه یا داد و فریاد های فینال یک شنبه

 که صد البته ایتالیا قهرمانه !  زیر سر عنصر بی دست و پاییه به اسم تلویزیون  :

این ترمی که گذشت با یه استاد دوست داشتنی کلاسی  در باب مطالعات فرهنگی داشتم...

می تونم اعتراف کنم کلاس   دکتر کاظمی  تنها که کلاسی بود که توی این ۶ ترم بیش از حد            مجاز دودر نکردم!!!

اما در رابطه با این کلاس در حال ترجمه فصلی از کتاب مورلی (David Morley)، يك‌ پژوهشگر فعال‌

“مركز مطالعات فرهنگی معاصر”دانشگاه‌ بيرمينگام‌، در رابطه با تلویزیون هستم مورلی توی این فصل از

کتابش به نقش خانواده در فرآیند تماشای تلویزیون اشاره میکنه و آن را              

فرآیندی  اجتماعی میدونه و از اصطلاح سیاست اتاق نشیمن سين كيو بيت  استفاده می کنه.

در بين عملكردها استفاده از تلويزيون توسط والدين به عنوان يك خواهر براي كودكان خسته راهي براي

پيشگيري از سردرگمي حاصل بين والدين و كودكان وقتي كودك خسته است به كار ميرود.براي اعضا

خسته خانواده قرار دادن خود جلوي تلويزيون براي مدت طولاني محتواي برنامه ها اندك مورد توجه قرار

ميگيرد و از تلويزيون براي خلاصي از ساير اعضا استفاده مي شود و اين همان نكته باوزينگر است.نکته

دیگه سوال قديمي كشته شدن و از بين رفتن هنر مكالمه در كتاب جامعه جديد سيمون هوگارت است در

واقع کاری که تلویزیون انجام می ده افزایش تجربه اشتراکی در مکالمات روزمره افراده!